Genel Kültürkonuşma konusu
Bazı topluluklarda "benim" diye tek başına bir kavram zayıftır; balık okyanusta kime aitse, tarla da öyle ortaktır. Batı "özel mülkiyeti" o kadar doğal görür ki alternatifini hayal edemez. Bir şeyin "senin" olması doğanın kuralı mı, yoksa insanın sonradan çizdiği bir sınır mı?
— antropoloji, mülkiyet kavramının kültürel çeşitliliği
bu konuyla pratik yap
Süreyi ayarla (5-30 dk), istersen 20 saniye hazırlan, konuşmaya başla.
benzer konular
- Şeker bir zamanlar ilaçtı ve eczanelerde satılırdı; "çok değerli" olduğu için sadece zenginler diş çürüğüne sahip olabiliyordu, hatta kararmış diş statü göstergesiydi. Bugün bolluk yüzünden kaçtığımız şey, dünün lüksüydü. Bir maddenin "iyi" mi "kötü" mü olduğu miktarına mı bağlı?
- Roman ve bazı toplumlarda insanın kaç yaşında olduğu değil, hangi olayların olduğu önemlidir; "sel yılında doğdum" derler. Sayısal yaş yerine hikâyeyle zaman tutmak. Doğum tarihimizi bir rakama indirgemek zamanı kolaylaştırdı mı, yoksa onu ruhsuzlaştırdı mı?
- Karanfil dünyada yalnızca birkaç küçük adada yetişiyordu ve bir ağaç dikmek bir çocuğun doğumunu kutlamak demekti; sömürgeciler adayı ele geçirince tüm ağaçları yaktı ki tekel kurulsun. Bir baharat uğruna bütün bir ormanı yok etmek. İnsan, tadına doyamadığı şeyi neden yok etmeye bu kadar hazır?
- Gregoryen takvimine geçilirken 1582'de on gün "silindi"; insanlar 4 Ekim'de yattı, 15 Ekim'de kalktı. Kirası, doğum günü, borcu o günlere denk gelenler ne oldu? Zaman bir anlaşmaysa, üzerinde anlaşınca on günü yok saymak gerçekten mümkün mü?
- Çok dilli insanların hangi dilde düşündüğüne göre kişilikleri değişebiliyor; aynı kişi bir dilde daha atılgan, başka bir dilde daha çekingen olabiliyor. Yani içimizde tek bir "ben" değil, konuştuğumuz dile göre uyanan farklı benler mi var?