Genel Kültürkonuşma konusu
Vanilya kakmadan üretilmesi imkânsız sanılıyordu çünkü doğada onu sadece Meksika'daki tek bir arı tozlaştırıyordu; ta ki 12 yaşında köle bir çocuk elle tozlaştırma yöntemini bulana kadar. Bugün dünyanın en yaygın "sade" aroması, bir çocuğun buluşuyla mümkün oldu. En sıradan tat, en olağanüstü hikâyeyi mi saklıyor?
— botanik tarihi, Edmond Albius ve vanilya tozlaşması
bu konuyla pratik yap
Süreyi ayarla (5-30 dk), istersen 20 saniye hazırlan, konuşmaya başla.
benzer konular
- Bazı Pasifik kültürlerinde mesafe kilometreyle değil, "kanoyla kaç gün" diye ölçülür; yani mekân aslında zamanla ölçülür. Uzaklık bir metre değil, bir yolculuk. Biz haritayı düz çizgilerle ölçerken, mekânı "ne kadar sürer" diye düşünmek daha mı insanca?
- 13 sayısından korku Batı'da o kadar yaygın ki uçaklarda 13. sıra, otellerde 13. kat çoğu zaman yok; ama İtalya'da 13 uğurlu, 17 uğursuzdur. Aynı rakam bir sınırın iki yanında melek ve şeytan. Bir sayı hem kutsanıp hem lanetlenebiliyorsa, korkumuz sayıda mı bizde mi?
- Şafak sökene "gün" diyen kültürler var, gün batımını gün başlangıcı sayanlar var; Yahudi ve İslam geleneğinde gün akşam başlar. Yani "bugün" ne zaman başlar sorusunun evrensel cevabı yok. Uyandığımız an mı yoksa güneşin battığı an mı yeni günü açar?
- Ceviz büyüklüğündeki hindistan cevizi bir zamanlar altınla tartılırdı ve tıbbi mucize sanılıyordu; Londra'da bir avuç dolusu bir eve bedeldi. Bugün bir kek baharatı olan şey uğruna insanlar birbirini öldürdü. Bir şeyin değeri gerçek faydasından mı, yoksa insanların ona duyduğu inançtan mı gelir?
- İnsan yüzünü ilk gördüğü koku bir daha unutmaz; koku beynin hafıza ve duygu merkezine doğrudan bağlanan tek duyudur, gözden bile daha eski. Bir baharatın kokusu seni otuz yıl öncesine bir saniyede ışınlayabiliyor. Neden bir görüntü değil de bir koku zamanı böyle deliyor?